İçimde, sol yanıma yakın. İşte şuradam da bir ürperti var. Günden güne büyüyen ve tüm bedenimi saran. Korkum, saçmalamam, üzülmem ve ağlamam, aynaya baktığımda kendimle yüzleşemiyor olmam bu yüzden. Sürekli birşeyler den kaçıyor olmam da. Kendimi bir yabancı gibi hissedimeme sebep olan da o. Her şeyin suçlusuydu o. Bunların hepsi onun yüzündendi. Suçlu ve de beni, kendi içimde öldüren azılı bir katildi. O sadece bir ürpertiydi. Ufacık ve günden güne büyüyen bir ürperti.
Posted via Blogaway