Gücüm Kalmadı Artık



Şimdi ben bunları yazıyorum ama sen okuyor musun bilmiyorum. Belki okuyorsundur belki okumuyosundur belki de rüzgarla fısıldarım sana duyarsın sesimi derinlerden gelen titrek bir sesle. Anlamıyorum ki neden her defasında üzülen, incelen ve kırılan ben oluyorum, neden sevinçlerim kursağıma da yığılı kalıyor, neden ! Sadece bir sebep söyle bana. Açıkla saydın her şeyi erkenden,öğrenseydim bütün gerçeği gitmezdim böyle sessizce çekip gitmeden.. Bak beğendin mi yaptığını,hıçkırıklarımı duyabiliyor musun şimdi ağlıyorum bir küçük bir çocuk gibi.Sen şimdi yoksun yanımda ,sımsıkı sarılıp başımı omuzuna yaslayabileceğim sen yoksun diye bütün bu haykırırcasına ağlayışım. Düşünüyorum da şimdi kızmıyorum sana, bir suçun yok çünkü  senin bütün kabahat benim. Ben seni tüm benliğimle sevdim, sen hak etmesen de sevdim. Yokluğuna alışmak o kadar zor olacak ki şimdi ..